چرا تغییرات کوچک اینقدر ما را دچار استرس می کنند!

چرا تغییرات کوچک اینقدر ما را دچار استرس می کنند!

شما ماشین تازه ای می خرید و دست و پای خود را گم می کنید ، چرا که نمی دانید برف پاک کن چگونه کار می کند …. تغییر عادات روزانه می تواند اعصابتان را خرد کند اما چرا ؟

تغییرات کوچک و استرس
شاید متوجه نباشید ، اما شما بخش عمده ای از روزتان را در حالت خودکار هستید. مغز شما به گونه ای برنامه ریزی شده تا شما نیازمند کمترین میزان تفکر در طول روز باشید.شما می دانید برای روشن کردن چراغ اتاق باید به چه سمتی بروید یا برای دور ریختن یک تکه کاغذ باید چقدر راه بروید؛ برای فرستادن یک پیام کوتاه چه دکمه ای را بزنید و برای روشن کردن فر کدام دسته را بچرخانید.

از آنجایی که سیستم یادگیری عادات شما بسیار کار آمد است ، نیازی ندارید در مورد این فرآیند ها تفکر کنید.در عوض می توانید بر روی موضوعات جالب تر زندگی خود تمرکز کنید.مثلا می توانید کل برنامه صبح خود را اجرا کنید – از بیدار شدن تا مسواک زدن و لباس پوشیدن و سوار ماشین شدن- در حالی که برای کارتان برنامه ریزی می کنید و خودرا برای ملاقات با مشتری جدید آماده می کنید.

وقتی چیزی در زندگی به طور ناگهانی تغییر می کند ، عادات شما دیگر کار نمی کند.شما بالاخره خانه رویاهایتان را می خرید ، اما کلید های برق دیگر آن جای همیشگی نیستند زیرا محیط ناآشناست!شما ماشین تازه ای می خرید و دست و پای خود را گم می کنید ، چرا که نمی دانید برف پاک کن چگونه کار می کند.یا با خرید گوشی جدید دیگر صفحه نمایش قدیمی را ندارید.

به طور خلاصه ، بخش هایی از زندگیتان که تا به حال به صورت خودکار انجام می شدند، اکنون نیاز به تفکر دارند.تداخل در عادات موجب ناآرامی می شود.بدتر از آن در خلق و خوی شما هم تاثیر می گذارد.استرس ناشی از تفکر برای هر موضوع کوچکی باعث آزار شما می شود.باعث می شود تا حوصله مشکلات دیگر را نداشته باشید.تمام انرژی شما برای سپری کردن روزتان صرف می شود.

خب ، باید چه کرد؟
اولین کاری باید انجام دهید این است که از شر استرس خلاص شوید.استرس ناشی از تغییرات تا ۶ هفته باقی می ماند ، تا وقتی که عادات جدید در ذهنتان جایگزین شوند.بعد از ۶ هفته می بینید که به راحتی به نامه روی میزتان رسیده و آن را باز کرده اید.می توانید بلافاصله پس از شروع باران ، برف پاک کن را روشن کنید.می دانید صندلی کارتان را چقدر عقب برانید تا به قفسه پشت سرتان برسید.وقتی این مرحله را بگذرانید ، دیگر می توانید انرژی فکریتان را صرف کارهای دیگری مثل خلاقیت کاری ، دوستی بهتر بودن و لذت بردن کامل از غذاهایتان بکنید.

حالا که دلیل ناراحتی خود را دانستید و می دانید حدودا چقدر طول خواهد کشید ، به دیگران بگویید که مدتی عصبی خواهید بود تا وقتی که بتوانید کاملا جابجا شوید.پیشاپیش از دیگران عذرخواهی کنید که مدل بداخلاق تری از خودتان خواهید بود.اگر هم تمامی همکارانتان مثل شما به تازگی نقل مکان کرده اند ، حداقل تجربه خود را با همکارانتان که آنها هم نگران و تحت فشار هستند در میان بگذارید –مثلا نمی دانند کجا یک نهارخوری مناسب پیدا می شود و یا چگونه به e-mail خود دسترسی پیدا کنند.آدم در سختی همیشه نیازمند همدم است.همیشه مایه مسرت است که ببینید شما تنها کسی نیستید که سختی می کشید.هروقت که لازم بود با همدردی کنید.وقتی از کنار هم می گذرید با لبخندی نشان دهید که ” آری ، من می دانم” . به خود اطمینان دهید که با این شرایط کنار خواهید آمد و همه چیز درست خواهد شد.
زیرا بالاخره به این شرایط عادت می کنید و همه چیز درست خواهد شد.

درباره مریم امینی